Χρήστος Γαρουφαλής

Περισσότερα..

Ανθρώπων βλέμματα

Κλείσαμε το παράθυρο και την αχτίδα απ’ έξω.
Σφαλίσαμε και τα μάτια
μήπως και φυλάξουμε το έσω φως – κεράκι άσβεστο, για πάντα δικό μας.

Όμως τα βλέφαρά μας σφραγιστά, παραθυρόφυλλα κλειστά,
κενά τα μάτια, κι η φλόγα σβήνει…

Μα κάποιες φορές τ’ ανοίγουμε
κι αφήνουμε το μέσα φως ελεύθερο για να ‘βρει την αχτίδα,
να ζωντανέψει η φλόγα μας κι αυτή να γίνει “βλέμμα”
που ψάχνει γύρω του άνθρωπο, κάπου για ν’ ακουμπήσει
τα βάρη του τ’ ασήκωτα, το δάκρυ να στεγνώσει…
Κι άλλοτε στο επέκεινα θ’ αναζητά το Φως του,
μυστήριο, αποκάλυψη, παραμυθία αιώνια…

Βλέμματα – καντήλια…

Χρήστος Γαρουφαλής
Ψυχοσάββατο 2009